പലവട്ടം പൂക്കാലം വഴി തെറ്റിപ്പോയി......

झूठ

उन निगाहों में मुहब्बत नहीं
तो कहो और क्या है
पर वह मुझसे यह कह रहा
वह किसी और का है
ज़रा सा झूठ भी ढंग से कहा नहीं जाता....

तन्हा

तन्हा न अपने आप को अब पाईये जनाब
मेरी ग़ज़ल को साथ लिए जाईये जनाब

हद

दिल दिया एतबार की हद थी
जान दी यह मेरे प्यार की हद थी
मर गया मैं खुली रही आँखें
यह तेरे इंतज़ार की हद थी

खामोशी

कुच्छ दिल ने कहा......
कुच्छ भी नहीं....
कुच्छ दिल ने सूना.....
कुच्छ भी नहीं....
ऐसे भी बातें होती है
ऐसे भी बातें होती है

प्यार

यह प्यार कोई खिलौना नहीं है हर कोई ले जो खरीद
मेरी तरह जिंदगी भर तड़प लो फिर आना उसके करीब

പുഴ

ഏതോ പുഴയുടെ കളകളത്തിൽ
ഏതോ മലമുടി പോക്കുവെയിലിൽ
ഏതോ നിശീഥത്തിൻ തേക്കുപാട്ടിൽ
ഏതോ വിജനമാം വഴിവക്കിൽ നിഴലുകൾ
നീങ്ങിയൊരു താന്തമാം അന്തിയിൽ
പടവുകളായ് കിഴക്കേറെ ഉയർന്നു പോയ്
കടുനീല വിണ്ണിൽ അലിഞ്ഞു പോയ് മലകളിൽ
പുളയും കുരുത്തോല, തെളിയുന്ന പന്തങ്ങൾ,
വിളയുന്ന മേളങ്ങൾ ഉറയുന്ന രാവുകളിൽ
എങ്ങാനൊരൂഞ്ഞാൽ പാട്ടുയരുന്നുവോ സഖീ
എങ്ങാനൊരൂഞ്ഞാൽ പാട്ടുയരുന്നുവോ
ഒന്നുമില്ലെന്നോ....ഒന്നുമില്ലെന്നോ....

മൌനം

മൌനത്തിനൊരു മന്ത്രശുദ്ധിയുണ്ടറിയാത്ത ഭാവമുണ്ടനവദ്യ ലഹരിയുണ്ടതിനുള്ളിലലിയുന്ന മൌനസംഗീതമുണ്ടതു തേടിയലയുന്നു......
മനസ്സിനസ്വസ്ഥമാം ശാന്തത....

നീയും നിലാവും

നീല നിലാപ്പൂവിതളുകളിൽ നാം സ്നേഹപരാഗം ചൊരിഞ്ഞു
അതിൽ നിന്നൊരായിരം ഗസലുകൾ നൂൽക്കാൻ
നിശാശലഭങ്ങൾ പറന്നു വന്നു
ദൂരെ നിന്നൊരു രാക്കിളി നെഞ്ചിൽ
സാരംഗിയിൽ ശ്രുതി ചേർത്തുവെച്ചു
ഈ നിലാരാഗം കുറിച്ചുവെച്ചു........

നീലയാം മാനുകൾ കസ്തൂരി പൂശുന്ന
തളികയും തൂവലും നമുക്കു തന്നു
നീലമാം നിന്നുടെ മേനിയിലോ
നീൾമിഴിയിലെ മാസ്മരകാന്തിയിലോ
കാറ്റൊരു കാര്യം പറഞ്ഞു നിന്നു
മാനതിൻ വേഗം മറന്നു നിന്നു........

मेरा घर

मेरे घर का सीधा सा इतना पता है
ये घर जो हैं चारों तरफ से खुला हैं
न दस्तक ज़रूरी, न आवाज़ देना
मेरे घर का दरवाज़ा कोई नहीं है
है दीवारें गुम और छत भी नहीं

मुकम्मल

तेरे जहाँ में ऐसा नहीं के प्यार न हो
जहाँ उम्मीद हो इसकी वहां नहीं मिलता

फुर्सत

बर्फीली सर्दियों में किसी भी पहाड़ पर
वादी में गूंजती हुई खामोशियाँ सुने
आँखों में भीगे भीगे से लम्हे लिए हुवे

दिल ढूँढता है फिर वही फुर्सत के रात दिन....

आंसू

आज सोचा तो आंसू भर आये
मुद्दतें हो गयी मुस्कुराए

साहिल

पहले पहल जब तेरे लभों पर आया मेरा नाम
हरदम हरपल याद रहेगी वह साहिल की शाम

मायूसी

आज तो दिल की बात कह दी है
तुम सुनो न सुनो, तुम्हारी ख़ुशी
अपनी मायूस हसरतें लेकर
हम चले आये हैं, सनम की गली

दुनिया

है यह दुनिया कौनसी
ऐ दिल मुझे क्या हो गया

മരണം

തൽക്കാല ദുനിയാവ് കണ്ടു നീ മയങ്ങാതെ
എപ്പോഴും മരണം നിൻ കൂടെയുണ്ട് മറക്കാതെ.....

!!

उन्हें ख़त लिखा के, दिल मुज्तरिब है
जवाब उनका आया, मुहब्बत न करदे !

हसने की चाह ने कितना मुझे रुलाया हैं
कोई हमदर्द नहीं, दर्द मेरा साया हैं

ज़ख्म

ज़ख्म जब भी कोई जेहन - ओ - दिल पर लगाजिंदगी की तरफ एक दरीचा खुलाहम भिगोया किसी साज़ के तार है,चोट खाते रहे गुनगुनाते रहे noon