जब तलक न ये तेरे रस के भरे होठों से मिले
यूँही आवारा फिरेगा ये तेरे जुल्फों के तले
गाये जाऊंगा यही गीत मैं तेरे लिए

दिल में रख लेना इसे हाथों से ये छूटे न कहीं
गीत नाज़ुक है मेरा शीशे से भी टूटे न कहीं
गुनगुनाऊंगा यही गीत मैं तेरे लिए

जानता हूँ आपको सहारे की ज़रूरत नहीं
मैं सिर्फ साथ देने आया हूँ

दाग

कोरी चुनरिया आत्मा मोरी

मैल है माया जाल

वोह दुनिया मोरे बाबुल का घर,

ये दुनिया ससुराल

हाँ जाके, बाबुल से,

नज़रे मिलाऊ कैसे, घर जाऊ कैसे

लागा, चुनरी में दाग...

राह

मैं एक सदी से बैठी हूँ

इस राह से कोई गुज़रा नहीं

कुछ चाँद के रथ तो गुज़रे थे

पर चाँद से कोई उतरा नहीं





आकाश बड़ा बुढा बाबा

सब को कुछ बाँटते जाता है

आँखों को निछोडा मैंने बहुत

पर कोई आंसू उतरा नहीं

राह

इक दूर से आती है पास आके पलटती है

इक राह अकेली सी रुकती है न चलती है

ये सोच के बैठी हु इक राह तो वोह होगी

तुम तक जो पहुंचती है इस मोड़ से जाती है

ഒരു നാൾ വിശന്നേറെ തളർന്നേതോ വാനമ്പാടി

കണ്ടൊരു മിന്നാമിന്നിയെ

പൊൻപയർമണിയെന്നു തോന്നിച്ചെന്നു

മിന്നാമിന്നി കരഞ്ഞോതി

കഥകേൾക്കൂ കണ്മണീ

പാട്ടുപാടും നിൻ വഴിയിൽ

വെളിച്ചത്തിൻ തുള്ളികളീ ഞങ്ങൾ

നിനക്കാരീ മധുരഗാനം പകർന്നേകി

അതേ കൈകൾ ഇവർക്കേകി ഈ വെളിച്ചം

നീ പാടൂ നിന്റെ മുളംകൂട്ടിനുള്ളിൽ നെയ്ത്തിരിയായ്‌

കത്തി നിൽക്കാം കൊല്ലരുതേ

മിന്നാമിന്നി കരഞ്ഞോതി

കഥ കേൾക്കൂ കണ്മണീ

വന്നിരുന്നാ വനമ്പാടി കണ്ണീരോടെ

നെഞ്ചിലെ തീയോടെ

ഒരു വെള്ളപ്പനീർപ്പൂവു

വിടർന്നാടും ചെടിക്കയ്യില്‍

ഇതൾതോറും നെഞ്ചമർത്തി

പാടീപോൽ-നൊന്തുനൊന്ത്‌

പാടീ വെട്ടം വീണനേരം

വെൺപനിനീർപ്പൂവിൻ മുഖം

എന്തു മായം ചുവന്നേ പോയ്‌

കഥകേൾക്കൂ കണ്മണീ

മധുരിക്കും ഓര്‍മ്മകളെ...
പ്രേമ യമുനയില്‍ അല തല്ലും ഓളങ്ങളെ...
പിരിയുമ്പോള്‍ ഒരു വാക്കും ഉരിയാടാന്‍ ഒക്കാത്ത പ്രിയയുടെ ചിത്രം ഒന്നെഴുതിയാലും

കരിമുകില്‍ മാലയില്‍ ദൂരത്ത് ദൂരത്ത് കനക നക്ഷത്രം തെളിഞ്ഞിടുമ്പോള്‍
കവിളത്ത് കണ്ണുനീര്‍ മുത്തുമായ് നില്‍ക്കുന്ന സഖിയെ ഞാന്‍ കാണുന്നു കണ്ണുകളില്‍

കരയുവാന്‍ വെമ്പുന്ന ചുണ്ടുമായ് പാതിരാ മലരുകള്‍ നിശബ്ദം നോക്കി നില്‍ക്കേ
പിരിയുന്ന നേരത്ത് ഞങ്ങളില്‍ തിങ്ങിയ വിരഹത്തിന്‍ ശോകം ഞാന്‍ ഓര്‍മ്മിക്കുന്നു.....

आप की आँखों में ये आंसु कहाँ से आ गए
हम तो दीवाने हैं लेकिन आप को ये क्या हुआ