जब भी हम ने कुछ कहा
उस का असर उल्टा हुआ
आप शायद भूलते हैं
बारहा ऐसा हुआ

बच्चे

बच्चों के छोटे हाथों को चाँद सितारे छूने दो
चार किताबें पढ़ कर वो भी हम जैसे हो जायेंगे

खामोशी

हम लबों से कह न पाए उन से हाल-इ-दिल कभी
और वो समझे नहीं ये खामोशी क्या चीज़ है

ज़ख्म

ज़ख्म कितने तेरी चाहत से मिले हैं मुझको
सोचता हूँ की कहूँ तुझसे मगर जाने दे

दुआ

लब पे आती है दुआ बनके तमन्ना मेरी
ज़िंदगी शम्मा की सूरत हो खुदाया मेरी
हो मेरे दम से यूं ही मेरे वतन की ज़ीनत
जिस तरह फूल से होती है चमन की ज़ीनत
ज़िंदगी हो मेरी परवाने की सूरत या रब
इल्म की शम्मा से हो मुझको मोहब्बत या रब
हो मेरा काम गरीबों की हिमायत करना
दर्द-मंदों से जईफोन से मोहब्बत करना
मेरे अल्लाह बुराई से बचाना मुझको
नेक जो राह हो उस रह पे चलाना मुझको

आइना

आइना देखकर तसल्ली हुई
हमको इस घर में जानता है कोई

याद

कभी हम साथ गुज़रे इन सजीली राह गुज़ारों से
फिजा के भेस में गिरते है अब पत्ते चिनारों चिनारों से
ये राहें याद करते हैं ये गुलशन याद करता है

പലവട്ടം പൂക്കാലം വഴി തെറ്റിപ്പോയി......

झूठ

उन निगाहों में मुहब्बत नहीं
तो कहो और क्या है
पर वह मुझसे यह कह रहा
वह किसी और का है
ज़रा सा झूठ भी ढंग से कहा नहीं जाता....

तन्हा

तन्हा न अपने आप को अब पाईये जनाब
मेरी ग़ज़ल को साथ लिए जाईये जनाब

हद

दिल दिया एतबार की हद थी
जान दी यह मेरे प्यार की हद थी
मर गया मैं खुली रही आँखें
यह तेरे इंतज़ार की हद थी

खामोशी

कुच्छ दिल ने कहा......
कुच्छ भी नहीं....
कुच्छ दिल ने सूना.....
कुच्छ भी नहीं....
ऐसे भी बातें होती है
ऐसे भी बातें होती है

प्यार

यह प्यार कोई खिलौना नहीं है हर कोई ले जो खरीद
मेरी तरह जिंदगी भर तड़प लो फिर आना उसके करीब

പുഴ

ഏതോ പുഴയുടെ കളകളത്തിൽ
ഏതോ മലമുടി പോക്കുവെയിലിൽ
ഏതോ നിശീഥത്തിൻ തേക്കുപാട്ടിൽ
ഏതോ വിജനമാം വഴിവക്കിൽ നിഴലുകൾ
നീങ്ങിയൊരു താന്തമാം അന്തിയിൽ
പടവുകളായ് കിഴക്കേറെ ഉയർന്നു പോയ്
കടുനീല വിണ്ണിൽ അലിഞ്ഞു പോയ് മലകളിൽ
പുളയും കുരുത്തോല, തെളിയുന്ന പന്തങ്ങൾ,
വിളയുന്ന മേളങ്ങൾ ഉറയുന്ന രാവുകളിൽ
എങ്ങാനൊരൂഞ്ഞാൽ പാട്ടുയരുന്നുവോ സഖീ
എങ്ങാനൊരൂഞ്ഞാൽ പാട്ടുയരുന്നുവോ
ഒന്നുമില്ലെന്നോ....ഒന്നുമില്ലെന്നോ....

മൌനം

മൌനത്തിനൊരു മന്ത്രശുദ്ധിയുണ്ടറിയാത്ത ഭാവമുണ്ടനവദ്യ ലഹരിയുണ്ടതിനുള്ളിലലിയുന്ന മൌനസംഗീതമുണ്ടതു തേടിയലയുന്നു......
മനസ്സിനസ്വസ്ഥമാം ശാന്തത....

നീയും നിലാവും

നീല നിലാപ്പൂവിതളുകളിൽ നാം സ്നേഹപരാഗം ചൊരിഞ്ഞു
അതിൽ നിന്നൊരായിരം ഗസലുകൾ നൂൽക്കാൻ
നിശാശലഭങ്ങൾ പറന്നു വന്നു
ദൂരെ നിന്നൊരു രാക്കിളി നെഞ്ചിൽ
സാരംഗിയിൽ ശ്രുതി ചേർത്തുവെച്ചു
ഈ നിലാരാഗം കുറിച്ചുവെച്ചു........

നീലയാം മാനുകൾ കസ്തൂരി പൂശുന്ന
തളികയും തൂവലും നമുക്കു തന്നു
നീലമാം നിന്നുടെ മേനിയിലോ
നീൾമിഴിയിലെ മാസ്മരകാന്തിയിലോ
കാറ്റൊരു കാര്യം പറഞ്ഞു നിന്നു
മാനതിൻ വേഗം മറന്നു നിന്നു........